عسل طالقان؛
عصاره بکر طبیعت و تاریخ

خیر، دقیقاً برعکس! عسل طبیعی یک محلول فوق‌اشباع است و در دمای زیر ۱۴ درجه تمایل به کریستالیزاسیون دارد. این فرآیند نشان می‌دهد عسل حرارت ندیده و آنزیم‌های آن (دیاستاز) زنده هستند. عسل‌های صنعتی که شکرک نمی‌زنند، معمولاً حرارت دیده‌اند و فاقد ارزش غذایی هستند.

تفاوت اصلی در پوشش گیاهی و رطوبت محیط است. عسل طالقان به دلیل اقلیم نیمه‌خشک کوهستانی، رطوبت بسیار کمتری نسبت به عسل شمال یا سبلان دارد که باعث غلظت (ویسکوزیته) بالاتر آن می‌شود. همچنین فلور غالب طالقان (آویشن کوهی) آن را به یکی از دارویی‌ترین عسل‌های ایران تبدیل کرده است.

• دما: دمای اتاق (۲۰ تا ۲۵ درجه).
• ظروف: فقط شیشه‌ای یا پلاستیک Food Grade (هرگز فلزی نباشد).
• ممنوعیت: هرگز عسل را در یخچال نگذارید؛ سرما باعث تسریع شکرک زدن و سفت شدن بافت آن می‌شود.